6. feb, 2016

Tekst

Ik heb mijzelf altijd als een wereld reiziger beschouwd.
Kon nooit te lang op één plaats blijven.
Mijn moeder noemde mij een zigeuner.
Ik heb altijd dorst en honger gehad en nog steeds voor nieuw informatie, nieuw dingen leren die ik nog niet weet.
Ik ben een open boek en een gastenboek ik heb niets te verbergen en wordt graag geïnspireerd door andere mensen ervaringen.
Door levens ervaringen, mensen kunnen voelen en grootte inlevingsvermogen. Werd het voor mij duidelijk wat mijn lot was.

Zelf coachen om beter begrip en mededogen te hebben voor de medemens.

En omdat wij onze identiteit tijdens de kindertijd krijgen. Is het belangrijk om een kind de kans te geven om zichzelf te mogen zijn. Zijn eigen vorm krijgen ook als het niet op die van de ouder past.
Zijn eigen stempel maken en neerzetten.

Pearl de Bart